شهيد حسين حسيني نژاد فرزند صادق در تاريخ پنجم بهمن ماه يك هزار و سيصد و چهل و چهار در خانوادهاي مذهبي چشم به جهان گشود. وي تحصيلات مقدماتي را تا پايان دبيرستان در زادگاهش با موفقيت گذرانيد. نبوغ و استعداد، روح شاداب، قلب رئوف و مهربان، مساعدت به دوستان، صميميت قناعت صبر و استقامت، توكل، اخلاص، صداقت، تعمق و دقت، وقت شناسي، نيكي و احسان به والدين، معرفت و خداشناسي، انس با قرآن، ادب و احترام، قدرداني و قدرشناسي، جديت و انضباط از ويژگيهاي شاخص ايشان بود كه به كرات تحسين و تشويق معلمان، دبيران و دوستان و آشنايان شهيد را به همراه داشت.
معلم شهيد تا لحظه شهادت از تدريس و تحصيل و تفكر و تعمق دست برنداشت و در اين زمينه نبوغ و شايستگي هاي خود را به ظهور رسانيد. در سال 1360 به خاطر كسب درجه ممتاز در امر تحصيل مورد تشويق و تحسين مديركل آموزش و پرورش استان قرارگرفت.
پدر شهيد ميگويد: او هميشه مورد توجه معلمين و اولياي مدرسه بود و از همان ابتدا آثار نبوغ و استعداد در ايشان هويدا بود. هميشه شاگرد ممتاز بود و مربيان و معلمان از او رضايت كامل داشتند و اكثر آنان آيندهاي بسيار روشن براي ايشان پيش بيني ميكردند و هميشه به او عنايت و توجه خاص ابراز ميكردند و به تحسين و تشويق وي ميپرداختند.
پس از اتمام دورهي دبيرستان موفق به اخذ مدرك فوق ديپلم رشته زبان انگليسي از مركز تربيت معلم شهيد بهشتي گرديد و از تاريخ 65/7/1 به تدريس اين رشته در منطقه بشرويه مفتخر شد. ضمن این که از ادامه تحصیل بازنماند و به تحصیل در مقطع بالاتر ادامه داد.)قبل از انجام امور فارغ التحصیلی و ابلاغ حکم معلمی شهید شدند)
همزمان با بلوغ سني شهيد نهضت عظيم انقلاب اسلامي به پيروزي رسيد و از آن جا كه ايشان عاشق بي قيد و شرط ولايت فقيه بود، به دستورات و فرامين امام به دقت تمام توجه ميكرد و در به كار بستن آن هيچ گونه درنگ و تاملي جايز نميدانست به همين خاطر در اكثر مراسم و راهپيماييها همراه با موج عظيم جوانان و سايرين شركت ميكرد.
در يكي از يادداشت هاي شهيد آمده است كه سخن امام خميني(ره) سخن اوليا و انبياي خداست و بدون بحث و چون و چرا اطاعت آن واجب است. پدر شهيد با افتخار به تربيت فوق العاده ديني و شخصيت والاي معنوي فرزند خويش ميگويد: شهيد خواندن قرآن را قبل از ورود به دبستان در مكتب خانههاي سنتي به طور ابتدايي فراگرفت و تعداد زيادي از سورههاي قرآن را حفظ بود. بعدها به صورت رسمي در كلاس هاي قرآن شركت ميكرد و اصول قرائت و تجويد را فراگرفت و از آن پس كم تر روزي بود كه شهيد خصوصاً پس از نماز صبح به قرائت قرآن نپردازد در نماز خاشعانه راز و نياز ميكرد و در مشكلات و مصائب به خداوند توسل ميجست. در مراسم دعاهاي ندبه، كميل، توسل و زيارت عاشورا حتي الامكان شركت ميكرد. نسبت به فريضه نماز جمعه اهتمام خاص داشت و از قضا شدن نماز خود بسيار متاثر ميشد و خود را سرزنش ميكرد. وي به تدريج به تكميل آموختههاي خود پرداخت و در جريان تظاهرات و شعارنويسيها نقش بسزايي داشت. با تشكيل بسيج محلي و مردمي به عضويت آن درآمد و با جديت و پشتكار كارت آموزش نظامي را دريافت كرد و مزيد بر اين در اتحاديه انجمن هاي اسلامي عضو فعال و اصلي بود.
عشق به شهادت و دفاع از اسلام و صدور فرمان تاريخي حضرت امام مبني بر حضور گسترده مردم در امر دفاع انگيزه وي را براي حضور بيدرنگ در جبهه حق عليه باطل فراهم نمود و همراه با سپاهيان عظيم محمد رسول الله(ص) در اوايل مهر ماه سال 1365 عازم جبهه گرديد.
سرانجام پس از ماهها رشادت در امر امدادرساني به رزمندگان اسلام پس از شركت موفق در عمليات كربلاي چهار در در تاریخ 65/10/23 در عملیات كربلاي 5 با تركش خمپاره به درجه رفيع شهادت نائل آمد و پيكر پاكش قريب دو ماه در منطقه تحت تصرف بعثيان بود تا این که در مورخ یازدهم فروردین 1366 بر روی دستان عاشقان حسینی در شهرستان بشرویه تشییع و در گلستان شهدای این شهر به خاک سپرده شد.